وبلاگ شخصی محمد علی حاجی ابراهیمی

شب یلدا

برگزیده مطالبی تحت عنوان شب یلدا از دانشنامه آزاد ویکی پدیا :

شب یَلدا یا شب چلّه بلندترین شب سال در نیمکره شمالی زمین است. این شب به هنگام غروب آفتاب از ۳۰آذر (آخرین روز پاییز) تا طلوع آفتاب در ۱ دی (نخستین روز زمستان) اطلاق می‌شود. ایرانیان و بسیاری از دیگر اقوام این شب را جشن می‌گیرند.

واژه «یلدا» به معنای «زایش زادروز» و تولد است. ایرانیان باستان با این باور که فردای شب یلدا با دمیدن خورشید، روزها بلندتر می‌شوند و تابش نور ایزدی افزونی می‌یابد، آخر پاییز و اول زمستان را شب زایش مهر یا زایش خورشید می‌خواندند و برای آن جشن بزرگی برپا می‌کردند و از این رو به دهمین ماه سال دی (به معنای روز) می‌گفتند که ماه تولد خورشید بود

این شب در نیمکره شمالی با انقلاب زمستانی مصادف است و به همین دلیل از آن شب به بعد طول روز بیش‌تر و طول شب کوتاه‌تر می‌شود.

جشن یلدا و عادات مرسوم در ایران

ایرانیان نزدیک به چند هزار سال است که شب یلدا آخرین شب پاییز را که درازترین و تاریکترین شب در طول سال است تا سپیده دم بیدار می‌مانند و در کنار یکدیگر خود را سرگرم می‌دارند تا اندوه غیبت خورشید و تاریکی و سردی روحیهٔ آنان را تضعیف نکند و با به روشنایی گراییدن آسمان به رخت خواب روند و لختی بیاسایند.

ادامه نوشته

+ نوشته شده در سه شنبه ۳۰ آذر ۱۳۸۹ ساعت 15:20 توسط محمد علی حاجی ابراهیمی |

معرفی سایت

سلام

یه سایت ایرانی پیداکردم با عنوان " پایگاه مقالات علمی مدیریتی " که مطالب خواندنی داره

از این لینک http://www.system.parsiblog.com میتونید استفاده کنید.

+ نوشته شده در دوشنبه ۲۹ آذر ۱۳۸۹ ساعت 1:27 توسط محمد علی حاجی ابراهیمی |

همدلی

سلام

دیروز رفته بودم مزارِ ،یکی از اقوام فوت کرده بود و همه جمع شده بودند ،دوستان و اقوام دور و نزدیک به صاحبان عزا تسلیت می گفتند و دلداری میدادند.چیزی که توجه من را جلب کرد این بود که همه ،کدورتها و اختلافات را از یاد برده بودند و دیگه حرفی از گله ها و توقعات نبود ، نکته جالب اینکه حتی کسانی که سالها با هم قطع رابطه کرده بودن و دل خوشی هم ازهم نداشتن بدون هیچ مشکلی همدیگر را در آغوش گرفته و ابراز احساسات میکردند و دیگه حرفی از اینکه اول اون باید بیاد و عذر خواهی کنه یا من بزرگتر هستم و حق من است و ..... نبود. یک روح همدلی و رفاقت خاصی وسط اون عزا و ماتم بچشم میخورد که روحیه بخش و امیدوار کننده بود .با خودم گفتم چی میشد در روزهای خوشی و شادی ، روزهای که در کنار هم هستیم و بسرعت دارن میگذرن ،این گذشتها و همدلی ها وجود داشته باشه و چقدر زندگی زیباتر میشه،

وقتی داشتم برمیگشتم با خودم فکر کردم که وضعیت جامعه هم خیلی شبیه به همین حالت است ،در زمان سختی و مصیبت همه پشتیبان و کمک هم هستن اما زمان شادی و پیروزی، همه دنبال منافع شخصی و ایجاد اختلاف هستن و با کوچکترین مشکل به جان هم می افتند و از کوچکترین چیزی نمی گذرند .

ازانجائیکه جامعه از ما آدما تشکیل شده و اگه قبول داریم این حس همدلی و رفاقت تو جامعه کمرنگ شده ،اگه فکر میکنیم چرا اینقدر مردم بی گذشت شدن و هزاران فکر دیگه ،یه بازنگری در رفتار و کردار خودمان میتونه موثر باشه. بیایم از خودمان شروع کنیم ،تمرین گذشت و دادن انرژی مثبت ،تمرین همدلی و شاد کردن دل دیگران .باور کنیم همه چیز از من ، از تو ، از ما شروع میشه .

از همین امروز شروع کنیم هنوز خیلی دیر نیست ......